مسجد برای برقراری رابطه بین بنده و معبود و اعلام بندگی وعبودیت برای آفریدگار بناشده، شاید مهم‌ترین اثر حضور در مسجد بعد عبادی آن باشد چون که آثارعبادی در ترک محرمات و انجام و اجبات نقش موثری دارد.

  با توجه به متنوع وزیاد بودن آثار حضور در مسجد و و جود احادیث و روایات، سخن گفتن کار سختی خواهد بود اما باید گفت یکی ازمکان‌های مقدسی که انسان‌ها و بخصوص مسلمین برای راز و نیاز و خلوت دینی با خدا به آنجا پناه می‌برند مسجد است.

حضرت علی(ع) برای حضور در مسجد چند اثر مهم را بیان می‌کند که در وسایل الشیعه،ج۳ ص۴۸۰ به آنها اشار فرموده‌اند: «کسی که به مسجد رفت وآمد می‌کند منافعی نصیب او می‌شود (برادر مفید و با ارزش در راه خدا، یاعلم و دانش نو، یا دلیل و برهان محکم (برای تثبیت عقاید) یا کلماتی که موجب هدایت شود (می‌شنود) یا رحمت مورد انتظار(شامل حال او می‌شود) یامواعظی که او را از فساد و گناه باز دارد (می‌شنود) یا به خاطر ترس یا حیا و آبرو، خود گناهی را ترک می‌کند.»

مسجد خانه خدا و منبع فیوضات معنوی است. بنابراین مسجد خانه خدا در زمین و خانه اهل ایمان و تقوا یاد شده و نام برده شده است. مسجد برای برقراری رابطه بین بنده و معبود و اعلام بندگی وعبودیت برای آفریدگار بناشده، شاید مهم‌ترین اثر حضور در مسجد بعد عبادی آن باشد چون که آثارعبادی در ترک محرمات و انجام و اجبات نقش موثری دارد.

پیامبر اسلام(ص) درخصوص حضور در مسجد می‌فرمایند: «هر نشستنی در مسجد بیهوده است مگر برای سه کار باشد، قرآن خواندن،ذکرخدا، پرسش ازعلم.» پس مسجد یک مرکز علمی و دینی است که برای همه مردم بنا نهاده شده است و نقش اساسی در شکل‌گیری اجتماعات مسلمین و هدایت آنها و رسیدن به قرب الهی دارد.

حضور در مسجد باعث می‌شود که افراد جامعه به تبادل اخبار و اطلاعات اجتماعی و فرهنگی و دینی بپردازند؛ از احوال همدیگر با خبر بشوند و همه مردم با حضور خود در مسجد می‌توانند از یک اجتماع سالم دینی بهرمندشوند.

آثار اجتماعی که مسجد دارد، بسیارمؤثر و مفید است پس در کنار آثار اجتماعی وعبادی و معنوی، یک کانون سیاسی در جامعه مذهبی هم بوده است.

رسول خدا(ص) می‌فرماید: «هفت گروه در قیامت مورد توجه قرار می‌گیرند…(که ازجمله آنهاست) شخصی که وقتی از مسجد خارج می‌شود تا زمان برگشت، توجه‌اش به مسجدباشد» که البته باید گفت ازمهم‌ترین آثار جلوه‌های اخلاق اجتماعی در اسلام و مهم‌ترین مشخصات سبک زندگی اسلامی یعنی امربه معروف و نهی از منکر است که این امر مهم ازمسجدشروع می‌شود.

مسجد باعث می‌شود که همه افراد در ارشاد همدیگر تلاش نمایند و از بدی‌ها و زشتی‌ها همدیگر را دور می‌سازند. حضور در مسجد باعث می‌شود که فرد عزت نفس، کرامت نفس، ظلم‌سیتزی، آینده‌نگری و نظم و تربیت، و مدیریت وحتی مسئولیت‌پذیر و کسب فضائل و ترک رذائل و… بدست آورد. درمسجد آموزش لازم معارف دینی و اهتمام به پرورش دینی ومعنوی مردم است. در مسجد یادآوری می‌شود که به یاد خدا و قیامت باشیم؛ به حساب خود رسیده و پاسخگوی وجدان خود باشیم وهمچنین تقوا و پاکی راستی و امانتداری را پیشه خود قراردهیم و از تجمل‌گرایی خودداری و پرهیزکنیم.

انتهای پیام/

عبدالرحیم خرم آبادی – کارشناس حقوق خصوصی