حرفایش را که می‌شنیدم، اندوه می‌خوردم. آنها در بدترین شرایط بین دشمن، به فکر برگزاریِ جشن پیروزی انقلاب بوده‌اند اما ما در بهترین شرایط، بین نیروهایِ خودی، کوچکترین قدمی برایِ این ایام برنمی‌داریم و کم‌کم در حالِ فراموشی هستند!

من به تازگی به جبهه می‌روم، شما هم باید دیگران را تشویق و ترغیب کنید تا راه امام را ادامه دهند. بچه‌هایِ روستا را جمع می‌کرد و برای‌شان جبهه و جنگ را وصف و تشویق‌شان می‌کرد که به جبهه بروند

ایشان اینقدر خاکی بوده‌اند برایِ مبارزه با نفس، هیچ‌وقت لباسِ فرم سپاه را نپوشیدند و در مدت‌زمان پاسداری با لباس بسیجی در بین مردم حضور پیدا می‌کردند

وقتی از خانه خارج شدم تا راهی جبهه شوم، فرزندم علی که تازه زبان باز کرده‌ و کلمات را به خوبی هجی نمی‌کرده با چفیه‌ای پامو به رخت‌آویز بسته، با گریه و زاری به زبان شیرین بچگی و لکی گفته بَبَه نَچُو!..بَبَه پاتو بستم که جبهه نری…

شهید عبدالوهاب فتح‌الهی، بیست‌ودوم آذرماه سال ۱۳۴۲، در خانواده‌ای مؤمن و متدین متولد شد. ▫️خانواده ایشان در جلسات دینی،قرائت قرآن،دعا ومجالس روضه که در آن سال ها در خرم آباد بصورت شبانه برگزار می گردید،حضور می یافتند. ▫️نامش را «عبدالوهاب» گذاشتند، از کودکی دارای اخلاقی ستوده بود،از ویژگیهای اخلاقی بارزایشان اهمیت به صله ارحام،کمک به […]

“بارالها من نمی‌خواهم که در بستر بمیرم
یاریم کن تا براهت در دل سنگر بمیرم
دوست دارم در میان آتش و خون و گلوله
دور از کاشانه و خواهر و مادر بمیرم
دوست دارم نیمه‌شب‌ها نعره الله‌اکبر
دشمنان را قلع و قمع سازم همچو سرلشگر بمیرم
آنچه می‌ماند زما یاد است یاد
مابقی تکرار یک آه است و باد”

شهید محمدکریم دکامی در روز ۲۷ مرداد سال ۱۳۶۴ در عملیاتِ عاشورایِ ۲ منطقه چنگوله مفقود‌الأثر شد و روحِ بلند و والایش به مادر گمنامِ شهیدان حضرت زهرا “سلام‌الله‌علیها” پیوست.

منافقین همراه با هیجان‌های کاذبی که داشتند و به خیال خودشان می‌خواستند از مهران تا تهران را 24 ساعته و از روی جاده از قصر شیرین، سرپل ذهاب و اسلام‌آباد به همدان و ازآنجا به تهران برسند و بر ایران مسلط شوند و جمهوری اسلامی را براندازند و ایران را تسخیر کنند.